اشتغال زنان یکی از مهم‌ترین جنبه‌های رشد اقتصادی و اجتماعی در جوامع معاصر است. در دهه‌های اخیر توجه به نقش زنان در بازار کار به‌طور قابل‌توجهی افزایش‌یافته و شناخته شده است که مشارکت فعال آنان می‌تواند به بهبود بهره‌وری، رشد اقتصادی و کاهش نابرابری‌های اجتماعی کمک کند باوجود پیشرفت‌هایی در زمینه حقوق زنان و فرصت‌های شغلی همچنان چالش‌ها و موانع مختلف مانند نابرابری‌های جنسیتی، محدودیت‌های فرهنگی و اقتصادی، و مشکلات مرتبط با تعادل کار و خانواده وجود دارد. پرداختن به این مسائل و تلاش برای ارتقا اشتغال زنان نه‌تنها به نفع خود زنان است بلکه می‌تواند به رشد پایدار و افزایش کیفیت زندگی در سطح جامعه کمک کند. در این تحقیق داده‌های سری زمانی مربوط به مدل جمع‌آوری گردیده و با استفاده از روش اقتصادسنجی و با استفاده از نرم‌افزار ایویوز اثر اشتغال زنان بر بهره‌وری نیروی کار در استان‌های ایران مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که سهم اشتغال زنان در استان‌های ایران رابطه مثبت و معنی‌دار بر بهره‌وری نیروی کار در استان‌های ایران دارد و همچنین متغیرهای دستمزد، آموزش زنان و رشد تولید ناخالص داخلی دارای تأثیر مثبت و معنی‌دار بر بهره‌وری نیروی کار در استان‌های ایران بوده و متغیر تورم دارای تأثیر منفی و معنی‌دار بر بهره‌وری نیروی کار در استان‌های ایران می‌باشد؛ بنابراین سیاست‌گذاران اقتصادی جهت ارتقای بهره‌وری نیروی انسانی در ایران می‌بایست ایجاد تمهیدات مختلف جهت افزایش مشارکت اقتصادی زنان در کنار ارتقای آموزش زنان و کاهش نابرابری دستمزدها و رونق اقتصادی را در دستور کار خود قرار دهند.