مشارکت زنان در سطوح بالای مدیریت سیاسی کشور از جمله موضوعاتی است که همواره با تضارب آرا در بین اندیشمندان علوم دینی و فقها مواجه بوده است، همین امر منجر به وجود رویکردها، تحلیل‌ها، استنباط‌ها و آرای گوناگون شده است. روش پژوهش حاضر به شیوه اسنادی و پیمایشی است. هدف از این مقاله بررسی نظرات اندیشمندان معاصر شیعه در مورد امکان تصدی یا عدم تصدی پست‌های مدیریتی توسط زنان به همراه ادله مورد استنادشان است. برای بررسی این موضوع ابتدا به منابع فقه شیعه رجوع شده و درا دامه با مصاحبه ساختاریافته به جمع‌آوری آرای اندیشمندان شیعی معاصر در این حوزه پرداخته شده است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که دیدگاه شارع با توجه به بررسی منابع فقه شیعه نسبت به حضور زنان در سطوح بالای مدیریت سیاسی کشور، منفی و سلبی نیست و دیدی ایجابی دارد. نظرات اندیشمندان در این زمینه شبیه نیست و برخی موافق و برخی مخالفند که هر دسته ادله مورد استناد خود را دارند. با توجه به اینکه عدم تصدی پست مدیریتی( ریاست جمهوری) از مسلمات فقهی نیست، منعی برای تصدی این پست توسط زنان وجود ندارد.